سنن أبي داود — ص 139

سنن أبي داود — ص 139

An excerpt from «سنن أبي داود» carrying a report of correspondence, a letter, epistle or reply in context; quoted within forty words per the sources policy.

گہرائی

ایک نظر میں

«رادة للتخفيف واختصارا للكلام، وكذلك المعنى في تركه أن يكتب محمد رسول الله، واقتصاره على أن يكتب محمد بن عبد الله لأن انتسابه إلى أبيه عبد الله لا ينفي نبوته ولا يسقط رسالته، وفي إجابته إياهم إلى ذلك أن يرد»

متن کا لفظ بہ لفظ اقتباس، زیادہ سے زیادہ چالیس الفاظ؛ مکمل متن ماخذ کے تحت حوالہ دیے گئے ایڈیشن میں ہے

تعلقات

تعلقات دریافت کریں

Mentions
مکاتبات ⁦(خط و کتابت کا لین دین)⁩· محمد

وہ لوگ اور چیزیں جن پر مزید بات ہوئی

مكاتبة الملوك والأمراء· سنن ابی داؤد — حدیث 1505· سنن ابی داؤد — حدیث 155· سنن ابی داؤد — حدیث 1600· سنن ابی داؤد — حدیث 1629· سنن ابی داؤد — حدیث 2107· سنن ابی داؤد — حدیث 2108· سنن ابی داؤد — حدیث 2917

ماخذ

  • سنن أبي داود
اس صفحے کا حوالہ دیں

islam.museum کے شرکاء۔ “سنن أبي داود — ص 139”. islam.museum، https://islam.museum/ur/passage/hadith-sunan-abi-dawud-001/. CC BY-SA 4.0. آخری تازہ کاری 2026-11-11.

گٹ ہب پر اس صفحے کو بہتر بنائیں · غلطی کی اطلاع دیں · مکمل کرنے میں مدد کریں · JSON

متعلقہ

مكاتبة الملوك والأمراء

In late 6 AH (early 628 CE) following the Hudaybiyya truce, the Prophet initiated an international diplomatic initiative, sending envoys with silver-sealed letters to the major emperors, kings, and regional chiefs of the surrounding world: the Negus of Abyssinia, the Muqawqis of Egypt, Chosroes of Persia, Heraclius of Byzantium, al-Mundhir ibn Sawa of Bahrain, Hawdha ibn Ali of al-Yamama, al-Harith al-Ghassani of Damascus, and the rulers of Oman.